یکی از مسائلی که داشمندان را سالها به خود مشغول کرده است یافتن کره ای با مشخصات زمین است. میلیارد ها دلار هزینه بررسی های علمی و خرج جستجوی زمینی دیگر شده است تا در صورت نابودی این کره ی زیبا، انسان جایی برای ادامه زندگی داشته باشد. تا کنون که این کاوش ها و هزینه ها هیچ عایدی نداشته است. این موضوع مرا به یاد قصه پیرمرد و فرزندانش می اندازد که چون داشت از دنیا می رفت به آنها گفت که در زیر خاک مزرعه گنجی پنهان است که شما را به ثروتی هنگفت می رساند. چون پیرمرد بمرد فرزندان او تمام مزرعه را کندوکاو کردند، زحمات زیادی کشیدند، عرق ها ریختند و هزینه ها کردند ولی گنجی نیافتند و بناچار در زمین شخم زده دانه کاشتند. پس از مدتی که دانه ها سبز شد، فرزندان پی بردند که گنج آنها زمینشان و زحمت و تلاش آنهاست. شاید الان قدر زمین مان را ندانیم، شاید تلاش و هزینه زیادی را برای یافتن یک زمین دیگر متقبل شویم، شاید روزی از گشتن خسته و نا امید شویم و لختی برای استراحت آرام بنشینیم و به فکر فرو رویم. این همه هزینه و تلاش که برای یافتن زمین دومی صورت گرفت اگر خرج زمین موجود می شد، اگر صرف حفظ سلامتی آن، بهداشت آن، انسان های آن، محیط زیست آن می شد آیا باز هم نیازی به جستجوی زمینی دیگر بود؟ شاید این فعالیت های علمی تحفه خدا برای انسان باشد تا او را به فکر حفظ تنها زمین کائنات، تنها خانه بشر و تنها امید زیستن بیندارد. امیدوارم زمانی به فکر بیفنیم که دیر نشده باشد.تنها خانه بشر، هوایی پاک برای نفس کشیدن، زمینی پر ثروت برای ادامه زندگی و پیشرفت، آبی گوارا برای نوشیدن، محافظی در برابر خورشید، گردش فصول ، حیوانات و گیاهانی برای همسایگی و مفید بودن، دشت و کوه و بیابان و دریا و خشکی برای تنوع  و لذت بشر همه و همه هدایای زمین به ماست.سوراخی لایه اوزون، تغییر اقلیم، ذوب شدن یخ های قطبی، انقراض نسل حیوانات و گیاهان، پیدایش بیماری های جدید، خشکسالی و قحطی، جنگ و نا امنی، گازهای گلخانه ای، آلودگی شهرها و زیست بوم ها، آلودگی آب و هوا هدیه و تحفه ایست که بشر برای مادر خود، زمین، به ارمغان آورده است.  چه بد فرزندیست بشر!تا دیر نشده لطفا بیدار شوید، تا دیر نشده لطفا دست به کار شوید، تا دیر نشده لطفا! ارنست کالنباخ این زمین اندیش دانا چه خوب ده فرمان زمین را تدوین کرده است: تو باید زمین را عزیز و گرامی  بداری و بدان عشق ورزی، چه اوست که زندگی را به تو ارزانی داشته و بقای تو را نیز تدبیر می کند.تو باید هر روزی را که بر روی زمین سر می کنی مقدس بداری و گردش فصول را جشن بگیری.تو باید نه خود را بالاتر از باشندگان دیگر بدانی نه آنکه آنان را از صحنه هستی محو گردانی.تو باید از حیوانات که خوراک تو را فراهم می آورند و نباتات که تو را سیر می کنند سپاسگزار باشی.تو باید به اندک فرزندانی بسنده کنی چراکه افزونی مردمان باری است بر دوش زمین.تو نباید با جنگ، ثروت های زمین را تباه و نابود کنی.تو باید بکوشی تا عظمت و اقتدار زمین را به آن بازگردانی نه آنکه به خرج زمین در پی منافع خود باشی.تو نباید پی آمد اعمال خویش را بر روی زمین از چشم خود و دیگران پنهان کنی.تو نباید با فقیر کردن زمین یا مسموم ساختن آن به حقوق آیندگان تجاوز کنی.تو باید چنان در مصرف نعمت ها میانه رو باشی که همگان بتوانند بر سر سفره انعام زمین بنشینند. 

سیدمجید میرکاظمیان – وبلاگ زمین – عضو سایت