زمین شناسی در بین علوم مختلف دنیا یک علم با ویژگی های منحصر به فرد است. شاید اگر صد سال پیش این رشته جزو علوم پایه به شمار می رفت اما اکنون در دنیا به عنوان یک رشته کاربردی و با شمایل مهندسی است. فارغ التحصیلان مقاطع کارشناسی ارشد و دکترای این رشته فعالیتهایشان مرتبط با صنعت است و در ارتباط نزدیک با فعالیتهای دیگر مهندسی.بنابراین شاید وقت آن رسیده باشد تا نگاهی نو به این رشته داشت.بهتر هم هست که از مقاطع تحصیلی قبل از دانشگاه شروع کرد.همانطور که می دانید قراراست تا دو سه سال دیگر نسل کنکور به شکل امروزیش برچیده شود و جای آن را امتحانات کتبی و هماهنگ کشوری بگیرد.یعنی دیگر درس "علوم زمین" سال سوم تجربی و پیش دانشگاهی نیز از اهمیت ریاضی و زیست شناسی برخوردار می شوند.چرا که نمره آنها هم در معدل موثر خواهد بود.این خودش یک قدم مثبت است. چرا که کم کم مدارس دولتی و غیر انتفاعی کشور،به خصوص و متاسفانه مدارس دولتی، مجبور می شوند از دبیران با تحصیلات زمین شناسی و نه زیست و جغرافیا به عنوان دبیر زمین شناسی استفاده کنند. این مساله به خودی خود باعث می شود تا دیگر دبیری سر کلاس زمین شناسی "شیل" را shil تلفظ نکند! و آزبست راazbost  نخواند و ...! این موارد را که گفتم به عینه شاهد بوده ام!حسن دیگر این تغییر ، اشتغال به کار طیف بیشتری از لیسانسه ها و فوق لیسانسهای زمین شناسی در مدارس است. مطمئن باشید تا خود متولیان هر کاری آن را جدی نگیرند، آن کار جدی گرفته نمی شود. راستش را بخواهید باید کار را از طلافروشهای بازار یاد گرفت.به آنجا که سر و کارتان بیافتد می بینید که بازار چطور یک دست است و همه مغازه ها به هم متصل هستند و اگر مشکلی برای یک طلافروش بیفتد، همکارانش چطور هوای او را دارند. با هم حساب دفتری هم دارند و به اصطلاح خوب به هم نان قرض می دهند.به هر حال آنها قرنهاست که دریافته اند که منافع جمعی همان منافع فردی است!این نکته را در بین تحصیل کرده های غالب رشته ها نمی شود سراغ گرفت و متاسفانه رشته ما هم جدا از این مساله نیست.فارغ التحصیلان زمین شناسی بایستی بتوانند برای خود یک مجمع کشوری صنفی داشته باشند. البته منظورم اصلا چیزی مثل انجمن زمین شناسی کشور نیست که تبدیل به محل ارائه مقالات دانشجویان ارشدو دکترا شده و دیگر هیچ. جایی مثل سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور می تواند و باید که متولی راه انداختن این جریان صنفی باشد در حال که هنوز هم بعد از این همه سال ، و بعد از این همه  سنگینی وزنه معدنی بر زمین شناسی اش ، اصلا گویا به این فکر هم نیافتاده است!  این سازمان می تواند با راه اندازی مجمع صنفی زمین شناسان کشور ، گام بزرگی در اشتغال به کار مناسب و  افزایش توان علمی تجربی فارغ التحصیلان علوم زمین کشور بردارد. با دو نکته ای که در بالا اشاره کردم ، با فرض وقوع آنها در آینده که لااقل به مورد اول بسیار می توان امیدوارتر هم بود، بایستی حلقه میانی این زنجیره یعنی دانشگاه که گذر  از دبیرستان به  محل کار یک علاقه مند زمین شناسی است را نیز مورد توجه جدی قرارداد.نمی دانم یک یا دوسال پیش بود که خود دیدم که در دفترچه آزمون دانشگاه آزاد اسلامی، رشته زمین شناسی فقط برای پسران وجود داشت و هیچ واحدی برای دختران این رشته را ارائه نمی کرد. این مساله البته پاک کردن صورت مساله از طرف دانشگاه بود که فکر می کنم حالا دیگر به وضع سابق برگشته باشد. خب دانشگاه آزاد اسلامی حساب این را باید بکند که این رشته احتیاج به چندین سری سفرهای علمی در درسهای مختلف دارد. متاسفانه تا آنجا که جا دارد، مسوولان همه واحدها فقط آنچه در سرفصل آموزشی آمده را مجبورند انجام دهند و این یعنی چندجلسه مسافرت یک روزه برای درس زمین شناسی ایران و چند جلسه هم برای عملیات صحرایی زمین شناسی! در حالی که در همین دانشگاههای سراسری خودمان وضع خیلی بهتر از این است.ُدروسی مانند زمین شناسی ساختمانی یا سنگ شناسی ها هم نیازمند سفرهای علمی هستند.خب دانشگاه آزاد اسلامی نمی خواهد دانشجویان دختر و پسر را با هم به سفر ببرد و از طرفی دو سری مسافرت بردن خیلی هزینه بر است و این می شود که قشر عظیمی از فارغ التحصیلان این رشته که مهر این دانشگاه روی پیشانی آنهاست ، کار صحرایی را خوب بلد نیستند. البته این به این معنی نیست که دانشگاههای سراسری ما هم عاری از نقص هستند اما هرچه هست ، آنجا وضع از دانشگاه آزاد بهتر است.حرف و حدیث در باب رشته زمین شناسی در نهاد دانشگاه بسیار است . لذا در یادداشت بعدی بیشتر به آن خواهم پرداخت.ادامه دارد...امضا : یک عضو