نمی دونم چرا بعضی اوقات آدم فراموش می کنه که از کجا به کجا رسیده و چه کسایی در این راه کمکش کردن. و لطف و توانایی اساتید شو به توانایی و قابلیت خودش نسبت می ده و یادش میره که استاداش به چه زحمتی اونو تا اینجا رسوندن. بیشتر وقت ها هم فراموش می کنه که از معلم سال اولش تا اساتید راهنمای دانشگاهش همه و همه به گردنش حق دارند. امروز نمی دونم چطور به ناگاه به یاد یکی از استادای دوران دانشگاهم افتادم که شناخت کانی ها و سنگ ها رو در زیر میکروسکوپ مدیون ایشونم. کسی که هیچوقت خاطره سفر علمی به همدان با ایشون رو از یاد نمی برم، کسی که خیلی زود از دستش دادم، کسی که می تونست با نبوغ و هوش سرشارش یکی از زمین شناسان برجسته ایران زمین بشه! مهندس علی حریری متولد 22 مرداد 1346 در شهر تهران بود. وی لیسانس خود را در رشته زمین شناسی از دانشگاه تهران گرفت و مدرک کارشناسی ارشد را از دانشگاه شهید بهشتی در گرایش پترولوژی و با موضوع سنگ های دگرگونی دریافت کرد و دانشجوی دکترای دانشگاه آزاد اسلامی و کارشناس سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور بود. وی در سال 1375 ازدواج کرد و یک پسر به نام حسن داشت. از خصوصیات اخلاقی ایشان می توان به صداقت برخاسته از ایمانش اشاره کرد. وی هیچوقت دروغ نمی گفت و سعی در شاد کردن اطرافیانش داشت. وی علاوه بر فعالیت های علمی در زمینه ادبی هم توانا بود.

در دانشگاه شهید بهشتی به نوشتن طنزنامه ها و نمایشنامه نویسی شهرت داشت. وی می گفت: "وقتی به چشمان مشتاق و پر از سئوال دانشجویانم خیره می شوم تمام سختی های راه را فراموش می کنم. فرقی نمی کند چند درصد از آنها حقیقتا برای یادگیری به دانشگاه آمده اند. برای من حتی تعداد کمی دانشجوی فعال و تلاشگر کافی است که به کارم امیدوار باشم و به خاطر آنها همه ناملایمات را تحمل کنم."  مهندس حریری به دلیل اخلاق و منش خاص خود، مورد توجه بیشتر دانشجویانش بود. همان دانشجویانی که در یک روز تلخ بر سر مزار استاد خود، گل های محبت را پرپر می کردند.مهندس حریری به کارهای تحقیقاتی عشق می روزید و در نهایت جان خود را بر سر این کار گذاشت. از جمله تحقیقات وی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

• مطالعه سنگ های دگرگونی منطقه قروه
• تهیه نقشه زمین شناسی ایران مرکزی
• مطالعه بر روی کیمبرلیت
• مطالعه بر روی فلوئورین
• نقشه زمین شناسی سقز
• نقشه زمین شناسی رشت
• کتاب پترولوژی سنگ های دگرگونی در مقیاس میکروسکوپی

 مهندس علی حریری در سال 79 توسط سازمان زمین شناسی به یک ماموریت علمی اعزام می شود، و متاسفانه با واژگون شدن اتومبیل، ایشان دارفانی را وداع می گویند. جسم ایشان در قطعه 46 بهشت زهرا آرام می گیرد و روحش فرصت پرواز را مغتنم می شمارد!روحش شاد!